BLG – Minimalistic Theme Focused on Readability

EN

βίζιτες, πρόστυχες και παστρικιές –πόρνες ευτυχισμένες και αξιοσέβαστες

Με αυτό το τέταρτο τεύχος ανοίγει ο δεύτερος χρόνος ζωής του ανθρώπινου και αποφασίσαμε να γιορτάσουμε το ευτυχές γεγονός παρέα με πόρνες. Μερικοί περνάν κάθε μέρα απ’ τα πορνεία για να φτάσουν στη δουλειά τους, άλλοι θυμούνται τα μπουρδέλα μόνο στα ανέκδοτα· κάποιοι χωράν σε ψυχοπορνεία, άλλοι τα τραγουδάν –ή και όχι. Ορισμένοι μετά βίας ανέχονται τους οίκους ανοχής, άλλοι τους έχουν σημείο αναφοράς ή κορώνα στο κεφάλι τους. Όλοι όμως συναντήσαμε κάποτε μια πόρνη: μέσα ή έξω από το μπουρδέλο της γωνίας, στο όνειρο της Τρίτης (ίδια η «Pretty woman» τότε ή φτυστή η Μαλένα), στις σελίδες του βιβλίου που αγαπήσαμε, που μετά ευτυχήσαμε να το δούμε να γίνεται και ταινία, με καμέλιες ή χωρίς. Ήταν η Σουζάνα ή μια ανώνυμη «εργάτρια του σεξ»· η συμφορά που συμφέρει (Ελύτης)· η Ρωμιοσύνη (Παλαμάς) –κάποια.

Το 2017 βρίσκει την παρέα του ανθρώπινου μεγαλύτερη –όχι (μόνο) χάρη στις πόρνες: Σ’ αυτό το τεύχος έχουμε τη χαρά να σας ανακοινώσουμε τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής και της συντακτικής ομάδας μας. Την πρώτη απαρτίζουν η, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Μπέτυ Κακλαμανίδου, ο, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου, Δημήτρης Κόκορης και η, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου, Ιωάννα Ναούμ. Η δεύτερη αριθμεί πέντε μέλη· αλφαβητικά ξανά: Τριανταφυλλιά Βρανά, Μαρία Γεωργούλα, Θοδωρής Καμπουρίδης, Δημήτρης Μανούκας και Νίκη Μίγγα. Εδώ δεν σας δίνουμε παρά τα ονόματά τους –ακόμα όμως και αυτούς που δεν σας έχουν ήδη συστηθεί μέσα από τα γραπτά τους, θα τους γνωρίσετε εν καιρώ μέσα από τις σελίδες μας. Και πιστεύουμε πως θα χαρείτε για κάθε μία γνωριμία χωριστά.

Σε ό,τι αφορά την ύλη του τεύχους: Ο Δημήτρης Μανούκας, με μεταμοντέρνο βλέμμα, μισή κινηματογραφική και μισή λογοτεχνική αφορμή, γράφει για νεράιδες, queer υποκείμενα, ψηφία, αντικείμενα και άλλα· οι πόρνες του είναι όλες αρσενικές. Η Ελένη Πότσα αναλαμβάνει την υπεράσπιση της γυναίκας-πόρνης, κάνοντας πολλές κινηματογραφικές και λογοτεχνικές στάσεις –τα φανάρια μένουν πάντα κόκκινα, οι γυναίκες όχι πάντα ξύπνιες. Με τη γνωστή μας Νανά να λειτουργεί ως γέφυρα, τη σκυτάλη παίρνει η Ελένη Τσαντίλη, η οποία καταγίνεται με τις Νανότες: ακολουθεί τη Νανότα του Ξενόπουλου μέχρι το πλοίο (του Αλέξη Δαμιανού), από όπου συνεχίζει να την παρατηρεί και να καταγράφει τις κινήσεις της. Με τη Νίκη Μίγγα μένουμε στις ελληνικές κινηματογραφικές μεταφορές, που είναι και η ειδικότητά της. Τόπος: η Θεσσαλονίκη –πιο ειδικά, το Καραβάν Σαράι· θέμα: αφενός η μεταφορά του φερώνυμου μυθιστορήματος του Λ. Παυλίδη στον κινηματογράφο από τον Τ. Ψαρρά, αφετέρου η σύνδεση της πορνείας με τον εμφύλιο. Το ζήτημα της διαμεσικότητας απασχολεί και την Κατερίνα Μπελεσάκου που γράφει για τη Μήδεια του Ευριπίδη και του Λαρς φον Τρίερ: Τι γυρεύει αλήθεια η Μήδεια εδώ; Τι λογής πόρνη (μπορεί να) είναι; Με τη Δέσποινα Πούλου μένουμε στον Τρίερ και δοκιμάζουμε να δαμάσουμε τα κύματα: το ενδιαφέρον της είναι στραμμένο στις θυσίες και τα θαύματα. Το υπόλοιπο τεύχος φιλοξενεί κείμενα που εξετάζουν πόρνες της ελληνικής πεζογραφίας πρώτα και έπειτα ποίησης. Η Μαρία Γεωργιάδου και η Τάνια Σαμαρά περιπλανιούνται παρέα στον λογοτεχνικό κόσμο του Θωμά Κοροβίνη και διερευνούν τη σύνδεση της σεξουαλικότητας με τον (ιδιωτικό και δημόσιο) χώρο στο έργο του, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να επισκεφτούμε χαρέμια, πορνοξενοδοχεία και τη «Σεχραζάτ». Ο Μάριος Μώρος μάς μεταφέρει, όχι πολύ μακριά από τη Θεσσαλονίκη, στην Κοζάνη και μας συστήνει τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη και την ετοιμοπόλεμη «Ελενίτσα» του. Στον (πορνογραφικό) κόσμο της ποίησης, η Μαρία Ψάχου αφουγκράζεται τις γυναίκες με τα μαύρα τακούνια του Γιώργου Χρονά: ποιες είναι, πώς λέγονται, ποια η μοίρα τους, τι έχουνε κοινό –είναι μαύρη και η καρδιά τους ή μόνο τα τακούνια τους; Ο Παναγιώτης Ράμμης, τέλος, ακολουθεί τέσσερις πόρνες σε ισάριθμα ποιήματα, τις πλησιάζει, τις αισθάνεται και καταγράφει τις κινήσεις τους.

Μεταμορφώσεις γυναικών, επισκέψεις σε χαμαιτυπεία ή μπουρδελότσαρκες, ραντεβού σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, σεξουαλικές υπηρεσίες επί χρήμασι, θάνατοι και μη θάνατοι «από έρωτα». Τα πορνεία, η Κοζάνη, η Θεσσαλονίκη, ο κόσμος.

Σας αφήνουμε όμως με τις πόρνες μας.